Διαβάζω για την αναστολή της λειτουργίας των σχολείων και θέλω να καταθέσω ορισμένες σκέψεις. Προς Θεού δεν αντιπολιτεύομαι κανέναν, δεν διαφωνώ με την πρόληψη και μάλλον ν' αστειευτώ θέλω. Θυμάμαι στα δικά μου παιδικά χρόνια, τότε την δεκαετία του ' 70 ν' ανεβαίνουμε τα σκαλιά για την Πηγάδα, φορτωμένοι σαν τα γαϊδούρια με την σάκκα στην πλάτη και να ρίχνει " καρεκλοπόδαρα". Από τα " ποτάμια" που σχηματίζονταν στα σκαλιά του Βροντάδου, το νερό έφτανε μέχρι το σώβρακο το οποίο λόγω της κάκιστης ποιότητας του,δεν στέγνωνε ποτέ. Έτσι μεγαλώσαμε. Με κουκουνάρες σόμπες, χωρίς κλιματισμό το καλοκαίρι και χωρίς καμία πρόνοια από τις αρχές. Τότε κάτι τέτοια θέματα δεν υπήρχαν καν στην "ατζέντα". Προχωρήσαμε όμως. Προοδεύσαμε. Και τα παιδιά σήμερα είναι πιο ασφαλή και όλοι κάνουν το παν για την ευζωία τους. Και μπράβο. Όμως σοβαρά μιλώντας τώρα αυτά τα παραπάνω είναι αρκετά για να αισθάνεται ένα παιδί καλύτερα; [...]