Παρακολουθώντας τα εκλογικά αποτελέσματα περισσότερο από συνήθεια και χωρίς να περιμένω την οποιαδήποτε έκπληξη, έκανα κάποιες σκέψεις.
1. Την εκούσια και προφανώς σχεδιασμένη απουσία πραγματικών αριθμών στους πίνακες των αποτελεσμάτων. Τόσο στα αποτελέσματα που διοχέτευε το Υπουργείο Εσωτερικών, όσο και στους πίνακες που παρουσίαζαν όλα τα ΜΜΕ ιδιωτικά και δημόσια σε συνεργασία με εταιρείες δημοσκοπήσεων και πολιτικής ανάλυσης. Μόνο ποσοστά. Πραγματικούς αριθμούς πουθενά. Θεωρώ ότι όλο αυτό ήταν προσχεδιασμένο και άριστα μελετημένο.
2. Παγιώνεται στην χώρα μια αυξανόμενη τάση της αποχής από την εκλογική διαδικασία, πράγμα που συμβαίνει και σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και αρκετά χρόνια. Σε αριθμό 9.200.000 εγγεγραμμένων, προσήλθαν στην κάλπη 5.200.000. Να δεχθώ ότι περί το 1.000.000 είναι διπλοεγγεγραμμένοι, αποβιώσαντες, μεταναστευθέντες κ.τ.λ.( αν και δεν το χωνεύω ότι εν έτει 2023 δεν έχουν ακόμα ενημερωθεί πλήρως οι εκλογικοί κατάλογοι). Με απλά μαθηματικά από τα παραπάνω προκύπτει ότι περίπου 3 εκατομμύρια συμπολίτες μας δεν ψήφισαν για διάφορους λόγους. Με την αποχή να αγγίζει το 48% η κρίση στον κοινοβουλευτισμό και την αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι βαθιά. Μήπως ήρθε η ώρα να συζητηθεί και μια μείωση των βουλευτών στο άμεσο μέλλον; Το Σύνταγμα προβλέπει ως ελάχιστο αριθμό τους 200 βουλευτές. Μήπως ήρθε η ώρα μια αναθεωρητική Βουλή να διαβουλευθεί επί του θέματος;
Σε διαφορετική οπτική το απαξιωμένο πολιτικό σύστημα πρέπει να εφεύρει τα επιχειρήματα και τα εργαλεία που θα κάνουν την δημοκρατία μας πιο συμμετοχική και το ίδιο πιο αξιόπιστο.